Waarom e-scooteren zo bijzonder is

Ik moet het toegeven. Telkens ik op de e-scooter kom te zitten, verschijnt er een gelukzalige smile op mijn gezicht.

Met een lichte draaibeweging van de rechterhand, kom ik in beweging. Nee, geen lawaai van een optrekkende motor. Gewoon stilte. En de wind op je snoet. Alert, gefocust, maar toch ontspannen. Want je VOELT. Je voelt de omgeving, de natuur. Je luistert. Je ziet. Je ruikt. 

Alle zintuigen op scherp, rij ik gewoon rond of naar mijn bestemming. Wat ik vooral doe is ademen. Een mens kan nooit genoeg zuurstof binnenkrijgen. 

Ik ontdek veel. Ik ontdek dat er zoveel plekken dichtbij zijn die ik niet kende. Als je ergens moet zijn, neem je altijd de hoofdbanen. Je beseft niet dat er andere wegen tussendoor liggen, want je hebt ze niet nodig. Tenzij je ze opzoekt… Ik zoek graag. Ben nieuwsgierig, en ben altijd gelukkig als ik omringd wordt door groen. Telkens verwonderd hoeveel groen hier is in de regio. Na een paar uur op de scooter, keer ik hernieuwd terug. De zorgen en beslommeringen in mijn hoofd hebben plaatsgemaakt voor de mooie indrukken die blijven hangen. Het is dat gevoel dat je hebt als je terugkomt van een inspirerende reis.  Ik prijs mezelf gelukkig.